<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Blog K &#187; Campaña &#8220;Cantar e Contar&#8221; (SXPL)</title>
	<atom:link href="http://www.kalandraka.com/blog/category/campana-cantar-e-contar-sxpl/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.kalandraka.com/blog</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Tue, 07 Feb 2012 18:37:54 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=</generator>
		<item>
		<title>&#8216;CANTAR E CONTAR&#8217;&#8230; ATA SEMPRE, CARBALLO &#124; &#8216;Cantar e contar&#8217;&#8230; hasta siempre, Carballo</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/19/cantar-e-contar-ata-sempre-carballo-cantar-e-contar-hasta-siempre-carballo/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/19/cantar-e-contar-ata-sempre-carballo-cantar-e-contar-hasta-siempre-carballo/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 19 Dec 2008 13:33:37 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Actos | Actividades]]></category>
		<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1563</guid>
		<description><![CDATA[Unha sesión especial de contos e música para público familiar foi o broche de ouro da campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que dende o pasado 1 de decembro se levou a cabo no Pazo da Cultura de Carballo, co apoio da Secretaría Xeral de Política Linguística. Remataron os contacontos e os obradoiros [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1568" title="Nenos na sesión 'Cantar e contar'" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/nenos-sesion-chibos-2_b.jpg" alt="Nenos na sesión 'Cantar e contar'" width="778" height="354" /></strong></p>
<p><strong>Unha sesión especial de contos e música para público familiar foi o broche de ouro da campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que dende o pasado 1 de decembro se levou a cabo no Pazo da Cultura de Carballo, co apoio da <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Linguística</a>. Remataron os contacontos e os obradoiros de escrita para os escolares, pero a exposición de ilustracións poderase visitar aínda ata o 8 de decembro no terceiro andar do edificio.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br />
Una sesión especial de cuentos y música para público familiar fue el broche de oro de la campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que desde el pasado 1 de diciembre se llevó a cabo en el Pazo de Cultura de Carballo, cn el apoyo de la <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Linguística</a>. Finalizaron los cuentacuentos y los talleres de escrita para escolares, pero la exposición de ilustraciones aún se podrá visitar hasta el 8 de enero en el tercer piso del edificio.</p>
<p><span id="more-1563"></span></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1569" title="Sesión de contos da campaña 'Cantar e contar'" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-1.jpg" alt="Sesión de contos da campaña 'Cantar e contar'" width="1004" height="354" /></strong></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1570" title="Nenos e nenas de Carballo na sesión de 'Cantar e contar'" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/nenos-sesion-3_b.jpg" alt="Nenos e nenas de Carballo na sesión de 'Cantar e contar'" width="602" height="394" /></strong></p>
<p><strong>Nenos e nenas de Carballo, pais e nais, docentes, responsables municipais, grazas pola vosa acollida á campaña &#8220;Cantar e contar&#8221;, polo voso compromiso coa lingua. O equipo de animación á lectura de KALANDRAKA acompañouvos ao longo de todo este mes sementando contos tradicionais recuperados e música popular, incentivando a creatividade literaria dos máis novos e estimulando o interese de pequenos e grandes pola arte. Non podiamos despedirnos sen &#8220;cantar e contar&#8221; todos xuntos, unha vez máis&#8230;</strong></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1573" title="Contando &quot;Garavanciño&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-2.jpg" alt="Contando &quot;Garavanciño&quot;" width="916" height="315" /></strong></p>
<p><strong>E comeza a sesión: &#8220;Había unha vez un neno tan pequeno, tan pequeno que lle chamaban&#8230;&#8221;, comeza Ana&#8230; &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/garavancino2.pdf"><strong>Garavanciño</strong></a><strong>!&#8221;, exclaman os nenos. Teñen unha memoria excelente, algúns deles xa escoitaron este conto na visita co grupo escolar. Pero desta vez non dubidan en verbalizar as súas teorías sobre como Garavanciño pode saír do interior do boi: &#8220;facéndoo esbirrar con pementa!&#8221;, &#8220;non, que o devolve!&#8221;, di outro&#8230; E todos cantan &#8220;pachín, pachán, pachón&#8221; ao ritmo do clarinete de Pablo.</strong></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1577" title="Contando &quot;Chibos chibóns&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-3.jpg" alt="Contando &quot;Chibos chibóns&quot;" width="955" height="236" /></p>
<p><strong>Chega o momento de xogar cos tamaños e &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/chibos-chibons.pdf"><strong>Chibos chibóns</strong></a><strong>&#8221; é o conto ideal. Se a iso lle engadimos un ogro malvado e peludo, a emoción está servida. E se ademais cada animal resulta ser do tamaño das panderetas, pequena, mediana, e a pandeira grande, tamén aprendemos cultura musical&#8230; </strong></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1578" title="Contando &quot;Batalla de naipes&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-4.jpg" alt="Contando &quot;Batalla de naipes&quot;" width="652" height="236" /></p>
<p><strong>E como non hai dous sen tres, remata a sesión cun conto pacifista. En &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/batalla-de-naipes_g.pdf"><strong>Batalla de naipes</strong></a><strong>&#8221; os personaxes son as cartas da baralla: reis, príncipes que se namoran, ouros que simbolizan a riqueza, bastos e espadas que representan a guerra, copas erguidas en son de paz&#8230;</strong></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1581" title="Na exposición de ilustracións" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-5.jpg" alt="Na exposición de ilustracións" width="755" height="354" /></p>
<p><strong>Agora &#8220;Cantar e contar&#8221; continúa en cada escola, practicando as estratexias docentes propostas por KALANDRAKA para cada conto, proxectando os valores literarios e prácticos de cada título; en cada fogar, contando contos polas noites, compartiendo cos cativos a memoria dos grandes.</strong></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1582" title="No recuncho de lectura" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-6.jpg" alt="No recuncho de lectura" width="998" height="354" /></p>
<p><strong>O mellor estímulo son as estampas que nos deixa o &#8220;recuncho de lectura&#8221;, cheo de lectores e lectoras ávidos de novas sensacións, dispostos a deixarse levar pola imaxinación. A súa mirada é o reflejo da fascinación que lles produce o mundo da ficción; a súa entrega é o efecto-imán que posúen os libros. </strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1584" title="Sesión de la campaña 'Cantar y contar'" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-7.jpg" alt="Sesión de la campaña 'Cantar y contar'" width="860" height="315" /></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1585" title="Niños en la sesión 'Cantar e contar'" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/ninos-en-la-sesion-contar-e-contar.jpg" alt="Niños en la sesión 'Cantar e contar'" width="922" height="315" /></p>
<p>Niños y niñas de Carballo, padres y madres, docentes, responsables municipales, gracias por vuestra acogida a la campaña &#8220;Cantar e contar&#8221;, por vuestro compromiso con la lengua. El equipo de animación a la lectura de KALANDRAKA os acompañó a lo largo de todo este mes sembrando cuentos tradicionales recuperados y música popular, incentivando la creatividad literaria de los más jóvenes y estimulando el interés de pequeños y grandes por el arte. No podíamos despedirnos sin &#8220;cantar y contar&#8221; todos juntos, una vez más&#8230;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1586" title="Contando &quot;Garbancito&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/garavancino-4_b.jpg" alt="Contando &quot;Garbancito&quot;" width="627" height="394" /></p>
<p>Y comienza la sesión: &#8220;Había una vez un niño tan pequeño, tan pequeño que le llamaban&#8230;&#8221;, comienza Ana&#8230; &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/garbancito2.pdf">Garbancito</a>!&#8221;, exclaman los niños. Tienen una memoria excelente, algunos de ellos ya escucharon este cuento en la visita con el grupo escolar. Pero en esta ocasión no dudan en verbalizar sus teorías sobre cómo Garbancito puede salir del interior del buey: &#8220;¡haciéndole estornudar con pimienta!&#8221;, &#8220;no, que lo vomita!&#8221;, dice otro&#8230; Y todos cantan &#8220;pachín, pachán, pachón&#8221; al ritmo del clarinete de Pablo.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1587" title="Contando &quot;Chivos chivones&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/chibos-6_b.jpg" alt="Contando &quot;Chivos chivones&quot;" width="520" height="394" /></p>
<p>Llega el momento de jugar con los tamaños y &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/chivos-chivones.pdf">Chivos chivones</a>&#8221; es el cuento ideal. Si a eso le añadimos un ogro malvado y peludo, la emoción está servida. Y si además cada animal resulta ser del tamaño de las panderetas, pequeña, mediana, y la pandeira grande, también aprendemos cultura musical&#8230;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1588" title="Ana Abelenda y Pablo Díaz cuentan &quot;Batalla de naipes&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/blog-8.jpg" alt="Ana Abelenda y Pablo Díaz cuentan &quot;Batalla de naipes&quot;" width="808" height="236" /></p>
<p>Y como no hay dos sin tres, concluye la sesión con un cuento pacifista. En &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/batalla-de-naipes.pdf">Batalla de naipes</a>&#8221; los personajes con las cartas de la baraja: reyes, príncipes que se enamoran, oros que simbolizan la riqueza, bastos y espadas que representan la guerra, copas erguidas en son de paz&#8230;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1589" title="En el rincón de lectura" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/en-el-rincon-de-lectura.jpg" alt="En el rincón de lectura" width="746" height="236" /></p>
<p>Ahora &#8220;Cantar e contar&#8221; continúa en cada colegio, practicando las estrategias docentes propuestas por KALANDRAKA con cada cuento, proyectando los valores literarios y prácticos de cada título; en cada hogar, contando cuentos por las noches, compartiendo con los pequeños la memoria de los grandes.<br />
El mejor estímulo son las estampas que nos deja el &#8220;rincón de lectura&#8221;, lleno de lectores y lectoras ávidos de nuevas sensaciones, dispuestos a dejarse llevar por la imaginación. Su mirada es el reflejo de la fascinación que les produce el mundo de la ficción; su entrega es el efecto-imán que poseen los libros.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/19/cantar-e-contar-ata-sempre-carballo-cantar-e-contar-hasta-siempre-carballo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;CANTAR &amp; CONTAR&#8221;: ESCRITA CREATIVA EN CARBALLO (IV)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/16/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iv/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/16/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iv/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 16 Dec 2008 12:27:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1306</guid>
		<description><![CDATA[A campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está na súa recta final. Os escolares do CEIP A Cristina protagonizaron o derradeiro obradoiro de escrita creativa. Danny, Iria, Ana e Alex sorpréndennos coas súas interpretacións do &#8220;Platafiño&#8221;, a &#8220;Bolbopecha&#8221; e a &#8220;Serpelleira&#8221; que aparecen no libro &#8220;Imaxina animais&#8220;, de Xosé Ballesteros e Juan Vidaurre. &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;- [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_serpelleira_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b1.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/cartel-campana-carballo_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1311" title="Cartel da campaña &quot;Cantar e contar&quot; en Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/cartel-campana-carballo_b-300x300.jpg" alt="" width="180" height="180" /></a>A campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está na súa recta final. Os escolares do CEIP A Cristina protagonizaron o derradeiro obradoiro de escrita creativa. Danny, Iria, Ana e Alex sorpréndennos coas súas interpretacións do &#8220;Platafiño&#8221;, a &#8220;Bolbopecha&#8221; e a &#8220;Serpelleira&#8221; que aparecen no libro &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais1.pdf">Imaxina animais</a>&#8220;, de Xosé Ballesteros e Juan Vidaurre.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
La campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está en su recta final. Los escolares del CEIP A Cristina protagonizaron el último taller de escrita creativa. Danny, Iria, Ana y Alex nos sorprenden con sus interpretaciones del &#8220;Platafín&#8221;, la &#8220;Maricierra&#8221; y la &#8220;Serpellera&#8221; que aparecen en el libro &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imagina-animales1.pdf">Imagina animales</a>&#8220;, de Xosé Ballesteros y Juan Vidaurre.</p>
<p><span id="more-1306"></span><br />
<strong>SOBRE O PLATAFIÑO, DANNY BEIZANA, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;O golfiño Agudiño&#8221;<br />
«O golfiño Agudiño é un animal novo que se acaba de descubrir. Ten un pico sacacorchos e é negro e gris. Ten dúas aletas pegadas ao corpo, que usa para mergullarse. Aliméntase de algas, area, rochas pequenas&#8230; Os da súa especie teñen un carácter moi bo e son moi tímidos cos descoñecidos. Viven no mar Atlético, no fondo do mar. Miden entre dous metros e dous metros e medio. Pesan todos 57 quilos e todos os días, ás catro van facer exercicio coa bicicleta. Así é o golfiño Agudiño!».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b2.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1312" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b2-300x284.jpg" alt="" width="180" height="170" /></a>E IRIA ARÁN, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Novas de última hora!<br />
«Apareceu un ser moi estrano de última hora. Uns din que apareceu nunha fábrica na que traballan con moitos experimentos e outros din que é unha especie única no mundo.<br />
Nós saímos á rúa a preguntar como se chama e onde vive:<br />
Eu penso que se chama Platanodelfín e que vive no mar da costa Atlántica.<br />
Agora que xa preguntamos como se chama e onde vive, saímos á rúa a preguntar que é o que come. Isto é o que nos din:<br />
Eu diría que este becho come peixes máis pequenos ca el e tamén que os colle xusto no fondo do mar.<br />
Bueno, pois xa case estamos chegando á fin da entrevista aínda que&#8230; tamén imos preguntar polas súas costumes e afeccións. Aí vamos:<br />
Eu creo que este becho ten as mesmas costumes ca nós, po exemplo: vai ao colexio e estuda, come carne e legumes e, o máis importante, de maior seguro que terá moza.<br />
Bueno, espectadores, xa chegamos á fin desta entrevista, espero que vos gustara e tamén que vos gustara esta nova especie.<br />
Con cariño para os nosos espectadores».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong>SOBRE A BOLBOPECHA, ANA LISTA, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>«Ía polo monte e vin unha silveira chea de bolboretas, fun ver como eran e&#8230; eran coma pechaduras pero tiñan anteas e voaban! Eran de moitas cores pero a min a que máis me gustaba era a negra. Aliméntanse de follas de carballo e non son velenosas.<br />
Eu levei unha negra para a casa, son moi boas coma animais de compaña e se lle fas cóxegas fan un ruído moi raro.<br />
Fun outra vez por alí e collín outra bolbofecha porque unha amiga está mañá de aniversario. Regalareille unha bolbofecha, espero que lle guste! É un animal estupendo».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_serpelleira_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1313" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_serpelleira_b-300x282.jpg" alt="" width="180" height="169" /></a>SOBRE A SERPELLEIRA, ALEX TARRÍO, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>«A voz de Galicia.<br />
Periodista: Daniel Vilanova Lage.<br />
Prezo: 1euro.<br />
Unha nova especie!<br />
O pasado martes, o mozo estudante Álex Tarrío García, descubriu unha nova especie.<br />
Os investigadores dun laboratorio suízo afirman que é un réptil.<br />
Álex, o seu descubridor, di estas palabras:<br />
&#8221; Cando saín do meu colexio e fun cara a miña casa, polo camiño do río Anllóns, dirixíame ao estanque das rás cando, de súpeto&#8230; saltou dun chimpo da auga este curioso animal.&#8221;<br />
Xa que foi o seu descubridor, decidiron que Álex lle puxera un nome e el dixo isto:<br />
Chamareino Serpecremalleira.<br />
Cando investigaron a este animal descubriron que se alimenta de botóns de chaquetas. Observaron a este animal todos os días e tamén a súa cadea evolutiva.<br />
Observaron que á cinco en punto reptaba polo talo da súa pranta e ás sete e media metíase na súa poza e quedaba nadando ata as oito e cuarto.<br />
Grazas por ler as nosas novas. Saberán máis da Serpecremalleira á 5:00h. na TVG».</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p>
<p>SOBRE EL PLATAFÍN, DANNY BEIZANA, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;El delfín Agudiño&#8221;<br />
« El delfín Agudiño es un animal nuevo que se acaba de descubrir. Tiene un pico sacacorchos y es negro y gris. Tiene dos aletas pegadas al cuerpo, que usa para sumergirse. Se alimenta de algas, arena, rocas pequeñas&#8230; Los de su especie tienen un carácter muy bueno y son muy tímidos con los desconocidos. Viven en el Atlético, en el fondo del mar. Miden entre dos metros y dos metros y medio. Pesan todos 57 kilos y todos los días, a las cuatro van a hacer ejercicio con la bicicleta. ¡Así es el delfín Agudiño!».</p>
<p>E IRIA ARÁN, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;¡Noticias de última hora!<br />
«Apareció un ser muy extraño de última hora. Unos dicen que apareció en una fábrica en la que trabajan con muchos experimentos y otros dicen que es una especie única en el mundo. Nosotros salimos a la calle a preguntar cómo se llama y dónde vive:<br />
Yo creo que se llama Platanodelfín y que vive en el mar de la costa Atlántica.<br />
Ahora que ya preguntamos cómo se llama y dónde vive, salimos a la calle a preguntar qué es y lo que come. Esto es lo que nos dicen:<br />
Yo diría que este bicho come peces más pequeños que él y también que los coge justo en el fondo del mar.<br />
Bueno, pues ya casi estamos llegando al final de la entrevista aunque&#8230; también vamos a preguntar por sus costumbres y aficiones. Ahí vamos:<br />
Yo creo que este bicho tiene las mismas costumbres que nosotros, por ejemplo: va al colegio y estudia, come carne y legumbres y, lo más importante, de mayor seguro que tendrá novia.<br />
Bueno, espectadores, ya llegamos al final de esta entrevista, espero que os gustara y que también os gustara esta nueva especie. Con cariño para nuestros espectadores».</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_serpelleira_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b1.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1314" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imagina animales&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b1-282x300.jpg" alt="" width="169" height="180" /></a>SOBRE LA MARICIERRA, ANA LISTA, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIÓ:</p>
<p>«Iba por el monte y vi una zarza llena de mariposas, fui a ver como y&#8230; ¡eran como cerraduras pero tenían antenas y volaban! Eran de muchos colores pero a mí la que más me gustaba era negra. Se alimentaba de hojas de roble y no son venenosas. Llevé una negra para casa, son muy buenas como animales de compañía y si les haces cosquillas hacen un ruido muy raro. Fui otra vez por allí y cogí otra ‘bolbofecha&#8217; porque una amiga está mañana de aniversario. Le regalé una, ¡espero que le guste! Es un animal estupendo».</p>
<p>Y ALEX TARRÍO, DE 5º DE A CRISTINA ESCRIBIÓ:</p>
<p>«La voz de Galicia.<br />
Periodista: Daniel Vilanova Lage.<br />
Precio: 1euro.<br />
¡Una nueva especie!<br />
El pasado martes, el joven estudiante Álex Tarrío García, descubrió una nueva especie.<br />
Los investigadores de un laboratorio suizo afirman que es un reptil. Álex, su descubridor, dice estas palabras:<br />
Cuando salí de mi colegio y fui hacia casa, por el camino del río Anllóns, me dirigí al estanque de las ranas cuando, de pronto&#8230; salió del agua este curioso animal.<br />
Ya que había sido su descubridor, decidieron que Álex le pusiera un nombre y él dijo:<br />
Le llamaré Serpecremallera.<br />
Cuando investigaron a este animal descubrieron que se alimenta de botones de chaquetas. Observaron a este animal todos los días y tamibén su cadena evolutiva.<br />
Observaron que a las cinco en punto reptaba por el tallo de su planta y a las siete y media se metía en su charca y quedaba nadando hasta las ocho y cuarto.<br />
Gracias por leer nuestras noticias. Sabrán más de la Serpecremallera a las 5:00h. en la TVG»</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/16/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iv/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8220;CANTAR &amp; CONTAR&#8221;: ESCRITA CREATIVA EN CARBALLO (III)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/15/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iii/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/15/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iii/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 15 Dec 2008 09:30:02 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1233</guid>
		<description><![CDATA[Os alumnos e alumnas do CEIP Gándara, en Sofán (Carballo), participaron no derradeiro obradoiro de escrita creativa celebrado no marco da Campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que impulsan a Secretaría Xeral de Política Lingüística e KALANDRAKA. Para mostra do seu talento literario, velaquí os textos de Ánxela, Laura, Alejandro e Uxía. &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212; Los alumnos y alumnas del [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b1.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_picopato_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_chaveina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/gandara.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1235" title="CEIP Gándara-Sofán (Carballo)" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/gandara.jpg" alt="" width="499" height="265" /></a></strong></p>
<p><strong>Os alumnos e alumnas do <a href="http://colexio-sofan.blogspot.com/">CEIP Gándara</a>, en Sofán (Carballo), participaron no derradeiro obradoiro de escrita creativa celebrado no marco da Campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que impulsan a <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Lingüística</a> e KALANDRAKA. Para mostra do seu talento literario, velaquí os textos de Ánxela, Laura, Alejandro e Uxía.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br />
Los alumnos y alumnas del <a href="http://colexio-sofan.blogspot.com/">CEIP Gándara</a>, en Sofán (Carballo), participaron en el último taller de escrita creativa celebrado en el marco de la Campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que impulsan la <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Linngüística</a> y KALANDRAKA. Para muestra de su talento literario, he aquí los textos de Ánxela, Laura, Alejandro y Uxía.</p>
<p><span id="more-1233"></span></p>
<p><strong>SOBRE O BICOPATO, ÁNXELA MUÍÑO, DE 6º DE A GÁNDARA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Zapatoman&#8221;<br />
«Zapatoman é unha ave moi pouco coñecida. Vive soamente na selva. Normalmente está agochada no medio das árbores. Acostuma a alimentarse da comida que deixan tirada os visitantes da selva. Esta ave pode camuflarse e converterse en zapato. Tamén poden construir a súa propia cama e durmir exactamente 5 horas ao día. Coma moitas aves, esta ten unha profesión: son grandes modelos que camiñan por pasarelas feitas por outra raza de paxaros. Cando chega a Noiteboa, celébrana indo aos casinos de aves e como premio hai xoias para poñer no pico. Esta é a vida de Zapatoman».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1236" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2-300x287.jpg" alt="" width="180" height="172" /></a>SOBRE O PINGÜITOR, LAURA SOUTO, DE 5º DE A GÁNDARA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Os Pongueniños&#8221;<br />
«Os Pongueniños son uns animais con peteiros negros e corpo branco e negro. Viven no Polo Sur e aliméntanse de xeo. Desprázanse saltando. Durmen na auga e só ao medio día. Como viven en mandas, gústalles xogar ao corro da pataca. Para comunicarse non producen sons, senón que se comunican por telepatía. Son animais moi intelixentes que para defenderse disparan unhas luces coma se fosen láser, pero son luces. Como hai pouco que se descubriron case non se sabe máis deles, pero aínda os están a investigar».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong>SOBRE A CHAVEÍÑA, ALEJANDRO FRAGA, DE A GÁNDARA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>«Onte, un home chamado Francisco descubriu un animal chamado Chaveteiro, unha raza de paxaro que vive nas casas. É moi difícil de ver porque de día é unha chave pero de noite sáenlle ás e abre os ollos. Por iso, ás veces, perdemos as chaves. O Chaveteiro dorme de día, cando o poñen na pechadura da porta. Á noite abre a porta e sae voando. Na cidade entra nas outras casas e xúntase con outros chaveteiros para abrir o supermercado e comer todo o que hai alí. Logo, á mañá, volven ser chaves».</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b1.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1237" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b1-300x284.jpg" alt="" width="180" height="170" /></a>SOBRE O PLATAFIÑO, UXÍA CAAMAÑO, DE 5º DE A GÁNDARA ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>«Oh! mutación de golfiño<br />
que estás en perigo de extinción,<br />
que te pareces a un prátano<br />
con manchas marróns.</strong></p>
<p><strong>O seu tempo pásao nadando,<br />
a todas horas está xogando.<br />
Xa che falei deste animal,<br />
agora xa non che conto máis».</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b1.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_picopato_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1239" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imagina animales&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_picopato_b-300x284.jpg" alt="" width="180" height="170" /></a>SOBRE EL PICOPATO, ÁNXELA MUÍÑO, DE 6º DE A GÁNDARA ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Zapatoman&#8221;<br />
«Zapatoman es un ave muy poco conocida. Vive solamente en la selva. Normalmente está escondida en medio de los árboles. Acostumbra a alimentarse de la comida que dejan tirada los visitantes de la selva. Esta ave puede camuflarse y convertirse en zapato. También pueden construir su propia cama y dormir exactamente 5 horas al día. Como muchas aves, ésta tiene una profesión: son grandes modelos que caminan por pasarelas hechas por otra raza de pájaros. Cuando llega la Nochebuena, la celebran yendo a los casinos de aves y como premio hay joyas para poner en el pico. Esta es la vida de Zapatoman».</p>
<p>SOBRE EL PINGÜITOR, LAURA SOUTO, DE 5º DE A GÁNDARA ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Os Pongueniños&#8221;<br />
«Los Pongueniños son unos animales con picos negros y cuerpo blanco y negro. Viven en el Polo Sur y se alimentan de hielo. Se desplazan saltando. Duermen en el agua y solo al mediodía. Como viven en manadas, les gusta jugar al corro de la patata. Para comunicarse no producen sonidos, sino que se comunican por telepatía. Son animales muy inteligentes que para defenderse disparan unas luces como si fuesen láser, pero son luces. Como hace poco que se descubrieron casi no se sabe más de ellos, pero todavía se están investigando».</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b1.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_picopato_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_chaveina_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1240" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imagina animales&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_chaveina_b-300x300.jpg" alt="" width="180" height="180" /></a>SOBRE LA LLAVECILLA, ALEJANDRO FRAGA, DE A GÁNDARA ESCRIBIÓ:</p>
<p>«Ayer, un hombre chamado Francisco descubrió un animal llamado Llavetero, una raza de pájaro que vive en las casas. Es muy difícil de ver porque de día es una llave pero de noche le salen alas y abre los ojos. Por eso, a veces, perdemos las llaves. El Llavetero duerme de día, cuando le ponen en la cerradura de la puerta. Por la noche abre la puerta y sale voando. En la ciudad entra en otras casas y se junta con otros llaveteros para abrir el supermercado y comer todo lo que hay allí. Luego, por la mañana, vuelven a llaves».</p>
<p>SOBRE EL PLATAFÍN, UXÍA CAAMAÑO, DE 5º DE A GÁNDARA ESCRIBIÓ:</p>
<p>«¡Oh! mutación de delfín<br />
que estás en peligro de extinción,<br />
que te pareces a un plátano<br />
con manchas de color marrón.</p>
<p>Su tiempo lo pasa nadando,<br />
a todas horas está jugando.<br />
Ya te hablé de este animal,<br />
ahora ya no te cuento más».</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/15/cantar-contar-escrita-creativa-en-carballo-iii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>&#8216;CANTAR &amp; CONTAR&#8217; EN CARBALLO: ESCRITA CREATIVA (II)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/12/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-ii/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/12/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-ii/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 12 Dec 2008 08:22:40 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1220</guid>
		<description><![CDATA[A campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que impulsan a Secretaría Xeral de Política Lingüística e KALANDRAKA, enfila a súa recta final en Carballo. O Pazo da Cultura acolle estes días os últimos grupos de escolares que -ben nas sesións de contos e música, ben nos obradoiros de escrita- quedan engaiolados pola maxia [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_metrocol_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_tourotenaz_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b1.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-1b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-3b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-2b.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1221" title="'Cantar e contar': sesión de contos en Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-2b.jpg" alt="" width="499" height="295" /></a></strong></p>
<p><strong>A campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que impulsan a Secretaría Xeral de Política Lingüística e KALANDRAKA, enfila a súa recta final en Carballo. O Pazo da Cultura acolle estes días os últimos grupos de escolares que -ben nas sesións de contos e música, ben nos obradoiros de escrita- quedan engaiolados pola maxia da Literatura e da Arte, unidas en forma do álbum ilustrado. Velaquí outra mostra do talento creativo dos alumnos e alumnas do CEIP Bergantiños, a partir das ilustracións que Juan Vidaurre realizou para o libro &#8220;Imaxina animais&#8221;.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br />
La campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que impulsan la Secretaría Xeral de Política Lingüística y KALANDRAKA, enfila su recta final en Carballo. El Pazo de Cultura acoge estos días los últimos grupos de escolares que -bien en las sesiones de cuentos y música, bien en los talleres de escrita- quedan atrapados por la magia de la Literatura y el Arte, unidas en forma de álbum ilustrado. He aquí otra muestra del talento creativo de los alumnos y alumnas del CEIP Bergantiños, a partir de las ilustraciones que Juan Vidaurre realizó para el libro &#8220;Imagina animales&#8221;.</p>
<p><span id="more-1220"></span></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_metrocol_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1222" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_metrocol_b-292x300.jpg" alt="" width="175" height="180" /></a>SOBRE O METROCOL, ANA CAMBÓN, DE 5º, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>«Había unha vez un caracol diferente aos demais: era un caracolmetro. O pobre era o único da súa especie e, para máis conto, chamábase Pedrouzo da Pica Pelada Martínez Lambón.<br />
A Pedrouzo gustáballe a caracola Manoliña das Flores. Pedrouzo pasaba o día mirando a Manoliña ata que un día súa nai díxolle:<br />
- Ven aquí Pedrouzo! Que para ser omnívoro, só te alimentas cando ves a Manoliña!<br />
Despois de acabar a cea: moscas recheas de salchichas de herbas, un gourmet moi delicioso entre os invertebrados; subiu á súa habitación, na folla da árbore, e púxose a mirar, coma de costume, a Manoliña.<br />
Ao día seguinte foi traballar, el é o escritor das Páxinas Brancas. Ao chegar de traballar tomou un té cor verme morto e marchou ao seu estudo. Ese día non viu a Manoliña.<br />
Ese mesmo día non pillou o sono e ao espertar, viu a Manoliña mirando para el. Ese día descubriu que a Manoliña lle gustaba. E os dous bechos xa son marido e muller e comeron moscas e bailaron a xota».</strong></p>
<p><strong></strong><br />
<strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_metrocol_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1223" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b-300x284.jpg" alt="" width="180" height="170" /></a>SOBRE O PLATAFIÑO, SERGIO BRANDÓN, DE 5ºB, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;O conto de Platanomar&#8221;<br />
«Era unha vez un científico tolo que facía instrumentos de todo tipo. Un día, déuselle por buscar novas especies, colleu un avión e foi para a illa de Chunchán. Alí viu todo tipo de animais e polo camiño, por unha montaña con vistas ao mar, viu un animal moi raro. Colleu os seus prismáticos para asegurarse do que estaba vendo. Colleu un lápis e púxose a escribir:<br />
- Ten un gran corpo amarelo no que resalta a súa coraza con serra.<br />
- Come todo o que se lle pon diante, ata come bananas mariñas, que son especies moi raras.<br />
- Adícase a facer surf plataneiro.<br />
O bo home non o cazou, simplemente pensou en contarllo aos seus compañeiros e quedar cun recordo. Polo camiño de volta, inventou unha canción:</strong></p>
<p><strong><em>Supermariño, mariño, mariño,<br />
plataniño, mariño, mariño,<br />
supernadador, nadador, nadador&#8230;</em></strong></p>
<p><strong>O científico contouno todo no seu traballo pero non llo creron e finalmente quedou sabendo el só que aquel animal existía».</strong></p>
<p> </p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_tourotenaz_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1224" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_tourotenaz_b-289x300.jpg" alt="" width="173" height="180" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE O TOUROTENAZ, ENIA GÁNDARA, DE 5ºB, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;A historia vella&#8221;<br />
«Aquela mañá fresca, nacía un becho ao que seus pais querían moito. Era grande, cun rabo moi bonito, vivía nun campo de moito cultivo e os seus donos alimentábano con herba. Dixéronlle os seus pais que aquelas árbores tiñan centos e centos de anos, que estaban mesmo antes de chegaren eles alí. O bechiño achegouse a eles e preguntoulles:<br />
- Vós como chegastes ata aquí?<br />
E a nai comezou a contar: naqueles <em>tempos, estoume referindo ao ano 1960, teu pai e máis eu pasámolo moi mal. Leváronnos metidos nun camión, démonos conta de que iamos ao matadeiro e saltamos do camión. Viñemos parar aquí e dona Elisa criounos neste precioso campo, que xa coñecemos coma a palma da nosa man.</em> </strong></p>
<p><strong>E así foi a historia desta familia que por sempre foi feliz».</strong></p>
<p><strong></strong><br />
<strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_metrocol_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_platafino_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_tourotenaz_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b1.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1225" title="Ilustración de J. Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b1-300x287.jpg" alt="" width="180" height="172" /></a>SOBRE O PINGÜITOR, DIANA REBECA GONZÁLEZ, DE 5º C, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Vidaurre descobre un novo animal&#8221;<br />
«O profesor Vidaurre, gran científico, descubriu un novo animal que, segundo el, ten vida. Trátase do Pato Branco e Negro, que vive en Alaska. É branco por diante, negro por detrás e ten un bico moi longo. Semella un pingüín. Aliméntase de peixes e, ás veces, come algas. Aliméntase 5 horas ao día e dúchase antes de comer. Mide o mesmo ca un bebé e sempre dorme nunha árbore. Pasa o día pescando. Son ovíparos e non lles fai falla fecundarse. Ás 11:00 horas entrevistamos ao profesor Vidaurre:<br />
- Gústábanlle os animais de pequeno?<br />
- Si, tíñalle moito amor aos animais. Tiña tantos bechos que miña nai díxome que ou botaba aos animais da casa, ou tiña que marchar eu.<br />
- Vostede, aos 18 anos, dou a volta ao mundo, non é certo?<br />
- Si, e descubrín moitos bechos.<br />
- Descubriu algún outro animal?<br />
- Si, o Golfiño Amarelo e Negro, o Paxaro Bombilla, o Chimpancé Verde, o Lobo Rosa, o Morcego Violeta e moitos outros.<br />
- Moitas grazas profesor Vidaurre».</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1226" title="'Cantar &amp; contar': sesión de cuentos y música en Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-1b.jpg" alt="" width="500" height="281" /></p>
<p>SOBRE EL METROCOL, ANA CAMBÓN, DE 5º, ESCRIBIÓ:</p>
<p>«Había una vez un caracol diferente a los demás: era un caracolmetro. El pobre era el único de su especie y, para colmo, se llamana Pedrouzo de Pica Pelada Martínez Lambón.<br />
A Pedrouzo le gustaba la caracola Manoliña de las Flores. Pedrouzo pasaba el día mirando a Manoliña hasta que un día su madre le dijo:<br />
- ¡Ven aquí Pedrouzo! ¡Que para ser omnívoro, solo te alimentas cuando ves a Manoliña!<br />
Después de acabar la cena: moscas rellenas de salchichas de hierbas, un gourmet muy delicioso entre los invertebrados; subió a su habitación, en la hoja del árbol y se puso a mirar, como de costumbre, a Manoliña.<br />
Al día siguiente fue a trabajar, él es el escritor de las Páginas Blancas. Al llegar de trabajar tomó un té color gusano muerto y se marchó a su estudio. Ese día no vio a Manoliña. Ese mismo día no pilló el sueño y al despertar, vio a Manoliña mirándole.<br />
Ese día descubrió que a Manoliña le gustaba. Y los dos bichos ya son marido y mujer y comieron moscas y bailaron la jota».</p>
<p>SOBRE EL PLATAFÍN, SERGIO BRANDÓN, DE 5ºB, ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;El cuento de Platanomar&#8221;<br />
«Había una vez un científico loco que hacía instrumentos de todo tipo. Un día, se le dio por buscar nuevas especies, cogió un avión y se fue a la isla de Chunchán. Allí vio todo tipo de animales y por el camino, por una montaña con vistas al mar, vio un animal muy raro. Cogió sus prismáticos para asegurarse de lo que estaba viendo. Cogió un lápiz y se puso a escribir:<br />
- Ten un gran cuerpo amarillo en el que resalta su coraza con sierra.<br />
- Come todo lo que se le pone delante, hasta come bananas marinas, que son especies muy raras.<br />
- Se dedica a hacer surf platanero.<br />
El buen hombre no lo cazó, simplemente pensó en contarlo a sus compañeros y quedar con un recuerdo. De camino de vuelta, inventó una canción:</p>
<p><em>Supermariño, mariño, mariño,<br />
plataniño, mariño, mariño,<br />
supernadador, nadador, nadador&#8230;</em></p>
<p>El científico lo contó todo en su trabajo pero no le creyeron y finalmente quedó sabiendo él solo que aquel animal existía».</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1228" title="'Cantar &amp; contar': sesión de cuentos y música en Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contos-carballo-3b.jpg" alt="" width="500" height="374" /></p>
<p>SOBRE EL TOROTENAZ, ENIA GÁNDARA, DE 5ºB, ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;La historia vieja&#8221;<br />
«Aquella mañana fresca, nacía un bicho al que sus padres querían mucho. Era grande, con un rabo muy bonito, vivía en un campo de mucho cultivo y sus dueños lo alimentaban con hierba. Le dijeron sus padres que aquellos árboles tenían cientos y cientos de años, que estaban incluso antes de haber llegado ellos allí. El animalito se acercó a ellos y les preguntó:<br />
- ¿Vosotros cómo llegásteis hasta aquí?<br />
Y su madre comenzó a contar: <em>en aquellos tiempos, me estoy refiriendo al año 1960, tu padre y yo lo pasamos muy mal. Nos llevaron metidos en un camión, nos dimos cuenta de que íbamos al matadero y saltamos del camión. Vinimos a parar aquí y doña Elisa nos crió en este precioso campo, que ya conocemos como la palma de nuestra mano.<br />
</em>Y así fue la historia de esta familia que por siempre fue feliz».</p>
<p>SOBRE EL PINGÜITOR, DIANA REBECA GONZÁLEZ, DE 5º C, ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Vidaurre descubre un nuevo animal&#8221;<br />
«El profesor Vidaurre, gran científico, descubrió un nuevo animal que, según él, tiene vida. Se trata del Pato Blanco y Negro, que vive en Alaska. Es blanco por delante, negro por detrás y tiene un pico muy largo. Parece un pingüino. Se alimenta de peces y, a veces, come algas. Se alimenta 5 horas al día y se ducha antes de comer. Mide lo mismo que un bebé y siempre duerme en un árbol. Pasa el día pescando. Son ovíparos y no les hace falta fecundarse. A las 11:00 horas entrevistamos al profesor Vidaurre:<br />
- ¿Le gustaban los animales de pequeño?<br />
- Sí, les tenía mucho amor a los animales. Tenía tantos bichos que mi madre me dijo que o echaba a los animales de casa, o tenía que marcharme yo.<br />
- Usted, a los 18 años, ¿dio la vuelta al mundo, no es cierto?<br />
- Sí, y descubrí muchos bichos.<br />
- ¿Descubrió algún otro animal?<br />
- Sí, el Delfín Amarillo y Negro, el Pájaro Bombilla, el Chimpancé Verde, el Lobo Rosa, el Murciélago Violeta y muchos más.<br />
- Muchas gracias profesor Vidaurre».</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/12/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-ii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>CANTAR &amp; CONTAR EN CARBALLO: ESCRITA CREATIVA (I)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/06/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-i/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/06/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-i/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 06 Dec 2008 08:17:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1094</guid>
		<description><![CDATA[Os escolares do CEIP Bergantiños participan no primeiro obradoiro de escrita creativa no marco da campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que KALANDRAKA realiza no Pazo da Cultura de Carballo, co respaldo da Secretaría Xeral de Política Lingüística. Mario, Gema, Sabela e Lorena descúbrennos novas facetas dos bechos que habitan no libro &#8220;Imaxina animais&#8220;, de Xosé Ballesteros [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_paxador_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/ceipbergantinos.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1095" title="CEIP Bergantiños, de Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/ceipbergantinos.jpg" alt="" width="480" height="209" /></a></p>
<p><strong>Os escolares do CEIP Bergantiños participan no primeiro obradoiro de escrita creativa no marco da campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que KALANDRAKA realiza no Pazo da Cultura de <a href="http://www.carballo.org/">Carballo</a>, co respaldo da <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Lingüística</a>. Mario, Gema, Sabela e Lorena descúbrennos novas facetas dos bechos que habitan no libro &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais.pdf">Imaxina animais</a>&#8220;, de Xosé Ballesteros e Juan Vidaurre.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
Los escolares del CEIP Bergantiños participan en el primer taller de escrita creativa en el marco de la campaña &#8220;Cantar e contar&#8221; que KALANDRAKA realiza en el Pazo de Cultura de <a href="http://www.carballo.org/">Carballo</a>, con el respaldo de la <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Lingüística</a>. Mario, Gema, Sabela y Lorena nos descubren nuevas facetas de las criaturas que habitan en el libro &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imagina-animales.pdf">Imagina animales</a>&#8220;, de Xosé Ballesteros y Juan Vidaurre.</p>
<p><span id="more-1094"></span><br />
<strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_paxador_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1106" title="Ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_paxador_b-295x300.jpg" alt="" width="177" height="180" /></a>SOBRE O PAXADOR, MARIO LAGOA, DE 5º DO BERGANTIÑOS ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Albatros Desacorchonador&#8221;</strong></p>
<p><strong>«O profesor Vidaurre descubriu este animal nas Illas Shetwerland no Reino Unido. Ten unha aleta dorsal circulatoria, unhas patas fortes coma o aceiro, cola curta e un pescoza de 1 metro. Aliméntase de insectos e de peixes. Voa movendo a aleta dorsal e ataca aos humáns.<br />
Lonxitude: 1,8 m.<br />
Altura: 0,5 m.<br />
Peso: 39 kg.<br />
Envergadura: 2,8 m.<br />
Dorme nos picos de cerca de 900 metros no seu niño de 1,9 m. de diámetro. É unha especie protexida dende 1991. Habita en tres arquipélagos do mar do norte: Shetwerland, Orcadas e Ferol. Por favor, protexa esta especie».</strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1098" title="Ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_bolbopecha_b-282x300.jpg" alt="" width="169" height="180" /></a>SOBRE A BOLBOPECHA, GEMA SOUTO, DE 5º DO BERGANTIÑOS, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Un gran descubrimento&#8221;</strong></p>
<p><strong>«Unha vez os xornalistas de España non tiñas novas para informar aos cidadáns. Contrataron arqueólogos, científicos e ata expertos en tecnoloxía e historia. Pero non había solución. Entón propuxeron que os cidadáns que tiveran descubrimentos novos llos mostraran ao Estado. De recompensa darían 15.000 euros. Un día achegouse un veciño da Rúa Galega (situada en Ourense) e amosoulle unha foto que deixou a todos coa boca aberta. Era un becho do máis raro. Tiña apariencia de bolboreta pero era metálica. O importante é que xa tiñan unha nova fantástica! Ademáis, conseguiron información sobre el. Aquí está a ficha do rexistro:<br />
Nome científico: Bolbometalus.<br />
Alimentación: unha vez ao mes. A súa comida é dióxido de carbono.<br />
Vida: o seu periodo de vida é dun ano. Cando morre, o ser humano utilízaa para unir as portas ao marco. Coñecémola co nome de &#8221; bisagra&#8221;. Non sofre metamorfose.<br />
Relación: os seus amigos son os vermes. Non se reproduce como as bolboretas. Cando a bisagra morre, convértese en bolboreta metálica e así nunca marcha de todo.<br />
Hábitat: vive nas chatarrarías e nas ferrarías.<br />
Os xornalistas volveron ao traballo, os presentadores á escena, e todos con novas interesantes. Aínda así, se tedes novas extravagantes enviádeas e colgádeas en internet. Vós tamén podedes! ».</strong></p>
<p><strong>E LORENA BELLO, DE 5ºA DO BERGANTIÑOS, TIVO ESTOUTRA VISIÓN:</strong></p>
<p><strong>&#8220;A Bolbobisagra&#8221;</strong></p>
<p><strong>«É un animal voa-nadador. Si, como oídes: é voador e tamén nadador. As súas ás sérvenlle para impulsarse na auga e ao mesmo tempo para voar. Non pode estar máis dunha hora na auga, pois necesita saír ao exterior para respirar. Nembargantes, cando son adultos posúen unhas pequenas branquias para poder respirar debaixo da auga durante máis tempo. Aliméntase de pequenos animais mariños e bechiños terrestres. Fai un gran papel na natureza pois a Bolbobisagra encárgase de axudar a repoboar os bosques danados polos incendios, traendo e sementando a semente das árbores».</strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1100" title="Ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b-300x287.jpg" alt="" width="180" height="172" /></a>SOBRE O PINGÜITOR, SABELA LISTA, DE 5ºA DO BERGANTIÑOS, ESCRIBIU:</strong></p>
<p><strong>&#8220;Ipoenchufe&#8221;</strong></p>
<p><strong>«Esta é unha especie non moi común. Caracterízase pola súa forma rectangular e os seus ollos saltóns. Vive en Blanotandia, concretamente na cidade de Corbeitón. Aliméntase de aire e de alfombras, pero a pesares diso, encántanlle as chinchetas. Come tres veces ao día e nunca bebe auga da que está demasiado limpa. Sempre está de mal humor, nunca ninguén a viu sorrindo nin facendo chistes. É bastante solitaria.<br />
As lendas din que se te ve, cómete crúa e nen sequera te pasa pola tixola; pero eu creo que todo é mentira. Nunca vai vestida e odia as camisetas e os pantalóns. Vai todos os días a traballar de avogado e sempre vai enfurruñado porque ninguén lle quere mercar nada nin atendelo. Isto é todo e espero que estedes ben informados, senón chamade ao 63942556394256. Aí informaranvos».</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imagina-animales.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-1109" title="Portada de &quot;Imagina animales&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/imagina-animales-300x300.jpg" alt="" width="180" height="180" /></a>SOBRE EL PAJADOR, MARIO LAGOA, DE 5º DEL CEIP BERGANTIÑOS ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Albatros Desacorchonador&#8221;</p>
<p>«El profesor Vidaurre descubrió este animal en las Islas Shetwerland en el Reino Unido.<br />
Tiene una aleta dorsal circulatoria, unas patas fuertes como el acero, cola corta y un cuello de un metro. Se alimenta de insectos y peces. Vuela moviendo la aleta dorsal y ataca a los humanos.<br />
Longitud: 1,8 m.<br />
Altura: 0,5 m.<br />
Peso: 39 kg.<br />
Envergadura: 2,8 m.<br />
Duerme en los picos de cerca de 900 metros en su nido de 1,9 m. de diámetro. Es una especie protegida desde 1991. Habita en tres archipiélagos del Mar del Norte: Shetwerland, Orcadas y Ferol. Por favor, proteja a esta especie».</p>
<p>SOBRE LA MARICIERRA, GEMA SOUTO, DE 5º DEL CEIP BERGANTIÑOS, ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Un gran descubrimento&#8221;</p>
<p>«Una vez los periodistas de España no tenían noticias para informar a los ciudadanos. Contrataron arqueólogos, científicos y hasta expertos en tecnología e historia. Pero no había solución. Entonces propusieron que los ciudadanos que tuvieran descubrimientos nuevos se los mostraran al Estado. De recompensa darían 15.000 euros. Un día se acercó un vecino de la Calle Galega (situada en Ourense) y les mostró una foto que dejó a todos con la boca abierta. Era un bicho de lo más raro. Tenía apariencia de mariposa pero era metálica. ¡Lo importante es que ya tenían una noticia fantástica! Además consiguieron información sobre él. Aquí está la ficha del registro:<br />
Nombre científico: Bolbometalus.<br />
Alimentación: una vez al mes. Su comida es dióxido de carbono.<br />
Vida: su periodo de vida es de un año. Cuando muere, el ser humano la utiliza para unir las puertas al marco. La conocemos con el nombre de &#8220;bisagra&#8221;. No sufren metamorfosis.<br />
Relación: sus amigos son los gusanos. No se reproducen como las mariposas. Cuando la bisagra muere, se convierte en mariposa metálica y así nunca se marcha de todo.<br />
Hábitat: vive en las chatarrerías y en las ferreterías.<br />
Los periodistas volvieron al trabajo, los presentadores a la escena y todos con noticias interesantes. Aún así, si tenéis novedades extravagantes enviadlas y colgadlas en Internet. ¡Vosotros también podéis!».</p>
<p>Y LORENA BELLO, DE 5ºA DEL BERGANTIÑOS, TUVO ESTA OTRA VISIÓN:</p>
<p>&#8220;La Bolbobisagra&#8221;</p>
<p>«Es un animal vuela-nadador. Sí, como oís: es volador y también nadador. Sus alas les sirven para impulsarse en el agua y al mismo tiempo para volar. No puede estar más de una hora en el agua, pues necesita salir al exterior para respirar. Sin embargo, cuando son adultos poseen unas pequeñas branquias para poder respirar debajo del agua durante más tiempo. Se alimentan de pequeños animales marinos y bichitos terrestres. Hace un gran papel en la naturaleza, pues la Bolbobisagra se encarga de ayudar a repoblar los bosques dañados por los incendios, trayendo y sembrando las semillas de los árboles».</p>
<p>SOBRE EL PINGÜITOR, SABELA LISTA, DE 5ºA DEL BERGANTIÑOS, ESCRIBIÓ:</p>
<p>&#8220;Ipoenchufe&#8221;</p>
<p>«Esta es una especie no muy común. Se caracteriza por su forma rectangular y sus ojos saltones. Vive en Blanotandia, concretamente en la ciudad Corbeitón. Se alimenta de aire y de alfombras, pero a pesar de eso, le encantan las chinchetas. Come tres veces al día y nunca bebe agua de la que está demasiado limpia. Siempre está de mal humor, nunca nadie la vio sonreír ni hacer chistes. Es bastante solitario.<br />
Las leyendas dicen que si te ve, se come cruda y ni siquiera te pasa por la sartén; pero yo creo que todo es mentira. Nunca va vestida y odia las camisetas y los pantalones. Va todos los días a trabajar de abogado y siempre va enfurruñado porque nadie le quiere comprar nada ni atenderle. Esto es todo y espero que estéis bien, si no, llamad al 63942556394256. Ahí os informarán».</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/06/cantar-contar-en-carballo-escrita-creativa-i/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/04/exposicion-cantar-contar-en-carballo/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/04/exposicion-cantar-contar-en-carballo/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 04 Dec 2008 12:59:17 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1113</guid>
		<description><![CDATA[O Pazo da Cultura de Carballo acolle ata o día 8 de xaneiro a exposición das ilustracións dos contos que forman parte da campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que KALANDRAKA leva a cabo co apoio da Secretaría Xeral de Política Lingüística. &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;- El Pazo de Cultura de Carballo acoge hasta el día [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_solaina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_solaina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chibos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chibos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_carapuchina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expo-carballo_ratina_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_sala_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_ratita_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_caperucita_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casita_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes2_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chivos_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cantar-e-contar_b.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1114" title="Exposición &quot;Cantar e contar&quot; en Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cantar-e-contar_b.jpg" alt="" width="500" height="359" /></a></p>
<p><strong>O Pazo da Cultura de Carballo acolle ata o día 8 de xaneiro a exposición das ilustracións dos contos que forman parte da campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que KALANDRAKA leva a cabo co apoio da Secretaría Xeral de Política Lingüística.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
El Pazo de Cultura de Carballo acoge hasta el día 8 de enero la exposición de las ilustraciones de los cuentos que forman parte de la campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que KALANDRAKA lleva a cabo con el apoyo de la Secretaría Xeral de Política Lingüística.</p>
<p><span id="more-1113"></span><br />
<strong>Ademais das visitas que realizan os grupos de alumnos en horario escolar, a mostra de arte tamén está aberta ás visitas do público en xeral no horario de apertura do Pazo, de 10 a 14:00 horas e de 16:00 a 21:00 horas. </strong><strong>A partir do día 17 e ata o 7 de xaneiro, o horario de visita pasará a ser de 18 a 20 horas, agás o 24, 25, 31 de decembro, e 1 de xaneiro.</strong></p>
<p><strong>A primeira parte da exposición son as pezas cerámicas do ferrolterrán Francisco Pérez Porto para o libro-disco &#8220;Solaina&#8221;, do que se toma a imaxe da campaña. Acompañan estas placas unha serie de instrumentos musicais e varios obxectos de valor antropolóxico recuperados da cultura tradicional galega.</strong></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-medium wp-image-1115" title="Placas cerámicas de Pérez Porto para 'Solaina' e instrumentos musicais" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_solaina_b-229x300.jpg" alt="" width="229" height="300" /><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_solaina_b.jpg"></a></strong></p>
<p><strong>Tamén se expoñen as ilustracións dos galegos Federico Fernández, Ana Míguez e Sofía F. Rodríguez. O primeiro é o autor da proposta plástica elaborada para a obra &#8220;Chibos chibóns&#8221;, que se adaptou tamén á linguaxe de pictogramas para nenos con autismo e outras necesidades educativas especiais. Na mesma sala tamén se poden contemplar as figuras de plastilina que ilustran o conto &#8220;Os sete cabritos&#8221;, do que KALANDRAKA leva publicados máis de 30.000 exemplares.</strong></p>
<p><img class="size-medium wp-image-1116 alignnone" title="'Chibos chibóns', de Federico Fernández" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chibos_b-300x223.jpg" alt="" width="313" height="234" /> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1117" title="Figuras de &quot;Os sete cabritos&quot;, de Ana Míguez e Sofía F. Rodríguez" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b-213x300.jpg" alt="" width="151" height="234" /></a></p>
<p><strong>Por outra banda, destaca a obra vangardista de Marc Taeger, un deseñador suizo afincado dende hai anos en Galicia. É o ilustrador do clásico &#8220;A verdadeira historia de Carapuchiña&#8221;, traballo que en 2005 foi galardoado co Premio Daniel Gil de Deseño Editorial.</strong></p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_carapuchina_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1118" title="&quot;A verdadeira historia de Carapuchiña&quot;, de Marc Taeger" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_carapuchina_b-300x195.jpg" alt="" width="300" height="195" /></a></p>
<p><strong>Xunto cos artistas galegos, a exposición conta coa obra doutros ilustradores convidados. Así, o valenciano Pablo Auladell ilustrou &#8220;A casiña de chocolate&#8221;, un título que KALANDRAKA reeditou co gallo do décimo aniversario da editorial. Na exposición do Pazo da Cultura destaca unha reprodución -de gran formato e feita con cartón- da casa ilustrada por Auladell para este conto dos irmáns Grimm.</strong></p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casina_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1119" title="&quot;A casiña de chocolate&quot;, de Pablo Auladell" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casina_b-300x235.jpg" alt="" width="300" height="235" /></a></p>
<p><strong>Do tamén levantino Pablo Mestre pódense admirar as fotografías coas que reinterpretou o clásico &#8220;A ratiña presumida&#8221;, no que cada animal se representa con obxectos musicais como campaíñas, axóuxeres e chocas.</strong></p>
<p> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expo-carballo_ratina_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1120" title="&quot;A ratiña presumida&quot;, ilustrada por Pablo Mestre" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expo-carballo_ratina_b-300x207.jpg" alt="" width="300" height="207" /></a></p>
<p><strong>Ademais, figuran os orixinais de &#8220;Os tres osos&#8221;, realizados polo extremeño Miguel Tanco cunha técnica mixta a base de acrílicos, collage e materiais textís. Por último, a exposición complétase coas ilustracións do catalán Josep Rodés para &#8220;Batalla de naipes&#8221;, un libro que converte as cartas da baralla española en personaxes dun orixinal conto contra a guerra.</strong></p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1121" title="&quot;Os tres osos&quot;, de Miguel Tanco" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b-300x196.jpg" alt="" width="238" height="136" /></a> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1122" title="Ilustracións de &quot;Batalla de naipes&quot;, de Josep Rodés" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes_b-300x189.jpg" alt="" width="238" height="136" /></a></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p>
<p>Además de las visitas que realizan los grupos de alumnos en horario escolar, la muestra de arte también está abierta a las visitas del público en general en el horario de apertura del Pazo, de 10 a 14:00 horas y de 16:00 a 21:00 horas. A partir del día 17 y hasta el 7 de enero, el horario de visita pasará a ser de 18 a 20 horas, excepto el 24, 25, 31 de diciembre y 1 de enero.</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_sala_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1124" title="Exposición &quot;Cantar e contar&quot; en el Pazo de Cultura de Carballo" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_sala_b-300x207.jpg" alt="" width="300" height="207" /></a></p>
<p>La primera parte de la exposición son las piezas cerámicas del ferrolterrán Francisco Pérez Porto para el libro-disco &#8220;Solaina&#8221;, del que se toma la imagen de la campaña. Acompañan estas placas una serie de instrumentos musicales y varios objetos de valor antropológico recuperados de la cultura tradicional gallega.</p>
<p>También se exponen las ilustraciones de los gallegos Federico Fernández, Ana Míguez y Sofía F. Rodríguez. El primero es el autor de la propuesta plástica elaborada para la obra &#8220;Chivos chivones&#8221;, que se adaptó también al lenguaje de pictogramas para niños con autismo y otras necesidades educativas especiales. En la misma sala se pueden contemplar las figuras de plastilina que ilustran el cuento &#8220;Los siete cabritos&#8221;, del que KALANDRAKA lleva publicados más de 30.000 ejemplares.</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chivos_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1131" title="&quot;Chivos chivones&quot;, de Federico Fernández" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_chivos_b-300x169.jpg" alt="" width="241" height="128" /></a> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b2.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1126" title="Figuras de &quot;Los siete cabritos&quot;, de Ana Míguez y Sofía F. Rodríguez" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_cabritos_b2-300x207.jpg" alt="" width="199" height="128" /></a></p>
<p>Por otra parte, destaca la obra vanguardista de Marc Taeger, un diseñador suizo afincado desde hace años en Galicia. Es el ilustrador del clásico &#8220;La verdadera historia de Caperucita&#8221;, trabajo que en 2005 fue galardonado con el Premio Daniel Gil de Diseño Editorial.</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_caperucita_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1128" title="&quot;La verdadera historia de Caperucita&quot;, de Marc Taeger" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_caperucita_b-196x300.jpg" alt="" width="196" height="300" /></a></p>
<p>Junto con los artistas gallegos, la exposición cuenta con la obra de otros ilustradores convidados. Así, el valenciano Pablo Auladell ilustró &#8220;La casita de chocolate&#8221;, un título que KALANDRAKA reeditó con motivo del décimo aniversario de la editorial. En la exposición del Pazo de la Cultura destaca una reprodución -de gran formato y hecha de cartón- de la casa ilustrada por Auladell para este cuento de los hermanos Grimm. Del también levantino Pablo Mestre se pueden admirar las fotografías con las que reinterpretó el clásico &#8220;La ratita presumida&#8221;, en el que cada animal se representa con objetos musicales como campanillas, cascabeles y cencerros.</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casita_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1129" title="&quot;La casita de chocolate&quot;, de Pablo Auladell" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_casita_b-282x300.jpg" alt="" width="282" height="300" /></a> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_ratita_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1125" title="&quot;La ratita presumida&quot;, de Pablo Mestre" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_ratita_b-149x300.jpg" alt="" width="149" height="300" /></a></p>
<p>Además, figuran los originales de &#8220;Los tres osos&#8221;, realizados por el extremeño Miguel Tanco con una técnica mixta a base de acrílicos, collage y materiales textiles. Por último, la exposición se completa con las ilustraciones del catalán Josep Rodés para &#8220;Batalla de naipes&#8221;, un libro que convierte las cartas de la baraja española en personajes de un original cuento contra la guerra.</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b2.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1127" title="Elementos que acompañan &quot;Los tres osos&quot;, de Miguel Tanco" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_tresosos_b2-261x300.jpg" alt="" width="172" height="199" /></a> <a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes2_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1130" title="&quot;Batalla de naipes&quot;, de Josep Rodés" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/expocarballo_naipes2_b-300x224.jpg" alt="" width="265" height="199" /></a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/04/exposicion-cantar-contar-en-carballo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/01/cantar-contar-en-carballo-a-coruna/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/01/cantar-contar-en-carballo-a-coruna/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 01 Dec 2008 13:14:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=1057</guid>
		<description><![CDATA[&#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está xa en Carballo. O Pazo da Cultura acolle durante todo este mes de decembro, e ata pasadas as festas de Nadal, a exposición de ilustracións orixinais e instrumentos. Como en anteriores etapas desta campaña itinerante, os mestres foron os primeiros en coñecer as actividades&#8230; &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212; &#8220;Cantar e [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contando-ratina-1_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contando-ratina-2_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-2_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-1_b.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-3_b.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-1059" title="Charla informativa para profesores. Foto: Diario de Bergantiños" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-3_b.jpg" alt="" width="500" height="234" /></a></strong></p>
<p><strong>&#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está xa en Carballo. O Pazo da Cultura acolle durante todo este mes de decembro, e ata pasadas as festas de Nadal, a exposición de ilustracións orixinais e instrumentos. Como en anteriores etapas desta campaña itinerante, os mestres foron os primeiros en coñecer as actividades&#8230;<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;<br />
&#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221; está ya en Carballo (A Coruña). El Pazo da Cultura acoge durante todo este mes, y hasta pasadas las fiestas navideñas, la exposición de ilustraciones originales e instrumentos. Como en las anteriores etapas de esta campaña itinerante, los profesores fueron los primeros en conocer las actividades&#8230;</p>
<p><span id="more-1057"></span></p>
<p><strong></strong></p>
<p><strong>Na recta final desta campaña impulsada pola Secretaría Xeral de Política Lingüística, o equipo de promoción lectora de KALANDRAKA segue divulgando as claves do proxecto: a tradición oral, a memoria colectiva, a recuperación do folclore infantil galego. Buscamos a complicidade dos mestres, o seu compromiso coa lingua, nun concello que goza dunha posición privilexiada no que respecta ao uso do galego, con índices elevados de poboación nova que cómpre fidelizar para invertir o proceso de retroceso que lle afecta á nosa fala.</strong></p>
<p><strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1062" title="Presentación das actividades. Foto: Diario de Bergantiños" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-2_b.jpg" alt="" width="500" height="253" /></strong></p>
<p><strong>Por iso apostamos polos contos tradicionais, pola volta ás raíces da nosa cultura para que os nenos e nenas de Carballo medren alimentándose desa herdanza inmaterial que cómpre manter presente; que dun xeito lúdico manexen a lingua para darlle renda solta á súa imaxinación, creando tamén as súas propias historias. En relatos como &#8220;A verdadeira historia de Carapuchiña&#8221;, &#8220;Os tres osos&#8221;, &#8220;Os sete cabritos&#8221; ou &#8220;A casiña de chocolate&#8221;, cuxas ilustracións están expostas, atópanse as claves para que os cativos poidan entender o mundo que lles rodea.</strong></p>
<p><strong></strong><img class="aligncenter size-full wp-image-1061" title="Pablo Díaz e Ana Abelenda. Foto: Diario de Bergantiños" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contando-ratina-2_b.jpg" alt="" width="500" height="333" /></p>
<p><strong>A partir da charla orientativa ofrecida por KALANDRAKA, os docentes teñen ante eles un bo lote de ferramentas educativas para pór en práctica ao longo de todo o curso escolar. Mañá comezan as sesións de contacontos e os obradoiros de escrita creativa ás que asistirán alumnos e alumnas dos CEIP A Cristina, Bergantiño, Canosa-Rus, Fogar, Gándara, Nétoma-Razo, Obradoiro Malpica e San Luis Romero, xunto co Colexio Artai e o CPI Xosé Pichel. Sede benvidos!</strong></p>
<p><strong>(As imaxes que ilustran este resume da xornada inaugural pertencen ao Diario de Bergantiños)</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-</p>
<p>En la recta final de esta campaña impulsada por la Secretaría Xeral de Política Lingüística, el equipo de promoción lectora de KALANDRAKA sigue divulgando las claves del proyecto: la tradición oral, la memoria colectiva, la recuperación del folclore infantil. Buscamos la complicidad de los profesores, su compromiso con nuestra propia lengua, en un municipio que goza de una posición privilegiada en lo que respecta al uso del galego, con índices elevados de población joven que es necesario fidelizar para invertir el proceso de retroceso que le afecta al idioma.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1060" title="Contando &quot;A ratiña presumida&quot;. Foto: Diario de Bergantiños" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/contando-ratina-1_b.jpg" alt="" width="500" height="268" /></p>
<p>Por eso apostamos por los cuentos tradicionales, la vuelta a las raíces de nuestra cultura para que los niños y niñas de Carballo crezcan alimentándose de esa herencia inmaterial que hay que mantener presente; que de una forma lúdica manejen la lengua para darle rienda suelta a su imaginación, creando también sus propias historias. En relatos como &#8220;La verdadera historia de Caperucita&#8221;, &#8220;Los tres osos&#8221;, &#8220;Los siete cabritos&#8221; o &#8220;La casita de chocolate&#8221;, cuyas ilustraciones están expuestas, se encuentran las claves para que los más pequeños puedan entender el mundo que les rodea.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-1064" title="Charla sobre Cantar&amp;Contar. Foto: Diario de Bergantiños" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/12/presentacion-mestres-1_b.jpg" alt="" width="499" height="245" /></p>
<p>A partir de la charla orientativa ofrecida por KALANDRAKA, los docentes tienen ante sí un buen número de herramientas educativas para poner en práctica a lo largo de todo el curso escolar. Mañana comienzan las sesiones de cuentacuentos y los talleres de escrita creativa a los que asistirán alumnos y alumnas de los CEIP A Cristina, Bergantiño, Canosa-Rus, Fogar, Gándara, Nétoma-Razo, Obradoiro Malpica y San Luis Romero, junto con el Colegio Artai y el CPI Xosé Pichel. Sed benvenidos!</p>
<p>(Las imágenes que ilustran este resumen de la jornada inaugural pertenecen al Diario de Bergantiños)</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/12/01/cantar-contar-en-carballo-a-coruna/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>DE VILAGARCÍA&#8230; A CARBALLO</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/27/de-vilagarcia-a-carballo/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/27/de-vilagarcia-a-carballo/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 27 Nov 2008 20:49:19 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=969</guid>
		<description><![CDATA[&#8220;Cantar e contar&#8221; chegou ao seu fin en Vilagarcía. Celebrámolo cos nenos e nenas da vila, cos seus pais e nais, e cos mestres do Colectivo CasaEscola que se implicaron de xeito notable nas actividades. O próximo 1 de decembro o Pazo da Cultura de Carballo toma o relevo da campaña, na súa derradeira etapa&#8230; &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;- [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog2.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog3.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog4.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog5.jpg"></a><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog1.jpg"><img class="size-full wp-image-970 alignnone" title="Contando &quot;Garavanciño&quot; e &quot;No bosque&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog1.jpg" alt="" width="500" height="147" /></a></p>
<p><strong>&#8220;Cantar e contar&#8221; chegou ao seu fin en Vilagarcía. Celebrámolo cos nenos e nenas da vila, cos seus pais e nais, e cos mestres do <a href="http://www.blogoteca.com/casaescola/">Colectivo CasaEscola</a> que se implicaron de xeito notable nas actividades. O próximo 1 de decembro o Pazo da Cultura de Carballo toma o relevo da campaña, na súa derradeira etapa&#8230;<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
&#8220;Cantar e contar&#8221; llegó a su fin en Vilagarcía. Lo celebramos con los niños y niñas en la Biblioteca Pública Municipal, con sus padres y madres, y con los profesores del <a href="http://www.blogoteca.com/casaescola/">Colectivo CasaEscola</a> que se implicaron de forma notable en las actividades. El próximo 1 de diciembre el Pazo de Cultura de Carballo toma el relevo de la campaña, en su última etapa&#8230;</p>
<p><span id="more-969"></span></p>
<p><strong></strong><img class="aligncenter size-full wp-image-976" title="Cantando coa pandeira e desmontando o clarinete" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog2.jpg" alt="" width="500" height="180" /></p>
<p><strong>Nos últimos días, o equipo de animación á lectura de Kalandraka compartiu contos e música tradicional con alumnos de case vinte centros escolares de Infantil e Primaria. &#8220;Cantar e contar&#8221;, a campaña coa que a <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Lingüística</a> fortalece o uso do galego entre a xente nova, cumpriu con éxito a súa misión en Vilagarcía. Ana e Pablo amenizaron a xornada de clausura, que contou cunha importante asistencia de público.</strong></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-979" title="Os cativos cantaron e os adultos volveron á nenez con eles" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog4.jpg" alt="" width="500" height="174" /></p>
<p><strong>Da cesta da Carapuchiña saíron contos como &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/garavancino3.pdf"><strong>Garavanciño</strong></a><strong>&#8221; (alí estaban ademais os seus autores, Olalla González e Marc Taeger), &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/chibos-chibons2.pdf"><strong>Chibos chibóns</strong></a><strong>&#8221; e &#8220;</strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/no-bosque.pdf"><strong>No bosque</strong></a><strong>&#8220;, que arrincaron moitas miradas de sorpresa, moitos sorrisos, e algún que outro xesto de medo da faciana dos nenos&#8230; Pero sobre todo, moitas palmas ao son do clarinete, da pandeira e da pandeireta. E como non, moitos aplausos finais.</strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-978" title="Contando 'Chivos chivones' y cantando con la pandereta" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog3.jpg" alt="" width="500" height="182" /></p>
<p>En los últimos días, el equipo de animación a la lectura de Kalandraka compartió cuentos y música tradicional con alumnos de casi veinte centros escolares de Infantil y Primaria. &#8220;Cantar e contar&#8221;, la campaña con la que la <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Secretaría Xeral de Política Lingüística</a> fortalece el uso del gallego entre la población joven, cumplió con éxito su misión en Vilagarcía. Ana y Pablo amenizaron la jornada de clausura, que contó con una importante asistencia de público.</p>
<p style="TEXT-ALIGN: center"><img class="aligncenter size-full wp-image-980" title="Implicados en los cuentos..." src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/blog5.jpg" alt="" width="500" height="195" /></p>
<p>De la cesta de Caperucita salieron cuentos como &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/garbancito3.pdf">Garbancito</a>&#8221; (allí estaban además, sus autores, Olalla González y Marc Taeger), &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/chivos-chivones1.pdf">Chivos chivones</a>&#8221; y &#8220;<a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/no-bosque_esp.pdf">No bosque</a>&#8220;, que arrancaron muchas miradas de sorpresa, muchas sonrisas y algún que otro gesto de miedo de los rostros de los niños&#8230; Pero sobre todo, muchas palmas al son del clarinete, la ‘pandeira&#8217; y la pandereta. Y cómo no, muchos aplausos finales.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/27/de-vilagarcia-a-carballo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ESCRITA CREATIVA EN VILAGARCÍA (III)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/18/escrita-creativa-en-vilagarcia-iii/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/18/escrita-creativa-en-vilagarcia-iii/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 18 Nov 2008 09:09:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=821</guid>
		<description><![CDATA[Presentamos outra serie de textos elaborados polos alumnos de Arealonga, en Vilagarcía, no obradoiro de escrita creativa realizado no marco da Campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que se leva a cabo ata o día 26 deste mes co respaldo de Política Lingüística. &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;- Presentamos otra serie de textos elaborados por los alumnos [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/cantar-e-contar_b.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-829" title="Exposición &quot;Cantar e contar&quot;, Biblioteca Rosalía de Castro de Vilagarcía" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/cantar-e-contar_b-211x300.jpg" alt="" width="203" height="281" /></a>Presentamos outra serie de textos elaborados polos alumnos de Arealonga, en Vilagarcía, no obradoiro de escrita creativa realizado no marco da Campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que se leva a cabo ata o día 26 deste mes co respaldo de <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Política Lingüística</a>.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
Presentamos otra serie de textos elaborados por los alumnos de Arealonga, en Vilagarcía, en el taller de escrita creativa realizado en el marco de la Campaña &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, que se lleva a cabo ata hasta el día 26 de este mes con el respaldo de <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Política Lingüística</a>.</p>
<p><span id="more-821"></span><br />
<strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_frepolvo_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-822" title="Frepolvo, ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_frepolvo_b-291x300.jpg" alt="" width="291" height="300" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE O FREPOLBO, DIEGO LODEIRO, DE 6ºA DO AREALONGA, ESCRIBIU:<br />
&#8220;Nagofre.<br />
Tipo: molusco.<br />
Nome: Nagofre &#8220;Fregonis Aticornis&#8221;.<br />
Lugar: océano Ártico.<br />
Hábitat: augas profundas. Acostuma a andar pola area.<br />
Alimentación: placton e uns bechos chamados Escobines.<br />
Descrición: ten forma de polbo, só que con moitas máis patas ou tentáculos moi finos; cos que pode atraer ás súas presas cunha sustancia chamada &#8220;Deterxentino limoeiro&#8221;. No inverno pódese meter nunha caverna sen que o animal que a habita se de conta de nada. As súas horas de sono son durante os primeiros raios solares da mañá.<br />
Costumes: É coma unha limpadora acuática, pois garda os seus excrementos nun mesmo lugar. A súa hora de comer varía segundo a estación ou se fai bo ou mal tempo. Por exemplo: nos veráns soleados come ao mediodía.<br />
Reprodución: aparéase durante o inverno. É ovíparo, é dicir, pon ovos dos que saen as súas crías. Os machos peléxanse cos seus tentáculos e o que gana, queda coa femia. O macho incuba o ovo durante os primeiros días e a femia o resto. O periodo de incubación é de tres semanas aproximadamente&#8221; . </strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_pinguitor_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-832" title="Pingüitor, ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_pinguitor_b-300x287.jpg" alt="" width="300" height="287" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE O PINGÜITOR, IVÁN ABALO, DE 6ºB DO AREALONGA; ESCRIBIU:<br />
&#8220;Había unha vez uns bechos moi raros que se parecían aos interruptores da luz. Os interruptores tiñan ollos e o nariz era o pitorro onde se lle dá para acender a luz.<br />
Vivían pegados á parede e só se podían quitar co desparafusador. Vivían acompañados da señora da casa, que se chamaba Nuria.<br />
Aos bechos encántanlles os grans de arroz que sempre lle dá Nuria.<br />
Cando se fai de noite, Nuria dálle á súa nariz para abaixo e o interruptor ponse a durmir. Sempre dorme doce horas para despois estar ben esperto.<br />
Cando a señora esperta, dálle ao nariz para arriba e o interruptor esperta. Despois, Nuria sempre lle dá un graniño de arroz para almorzar e o interruptor ponse moi contento. Logo, dan pola televisión os seus debuxos favoritos e cando rematan, sae o seu grupo de música favorito: El Canto del Loco&#8221;. </strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_bolbopecha_b1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-824" title="Bolbopecha, ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_bolbopecha_b1-282x300.jpg" alt="" width="282" height="300" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE A BOLBOPECHA, CRISTINA GARCÍA, DE 6ºA DO AREALONGA; ESCRIBIU:<br />
&#8220;Había unha vez un ferrollo chamado Mariela. Ela non era un ferrollo calquera: tiña sentimentos, pensamentos, soños, etc.<br />
Mariela vivía na porta dunha casa e o único que a diferenciaba das persoas é que ela non durmía nin comía nin facía as actividades que a miúdo facemos as persoas.<br />
A ela non lle gustaba nada a súa vida, ela só soñaba con ser unha bolboreta pero primeiro tiña que pensar en como fuxir daquel sitio no que só servía para abrir e pechar a porta.<br />
Un día, non sei como conseguiu fuxir e tras unha larga viaxe atopou un lugar no que podía ser unha bolboreta feliz. Aínda que non era a bolboreta dos seus soños, ela conformábase e&#8230; tal vez algún día&#8230;. &#8220;</strong></p>
<p><strong>TEXTOS ANTERIORES:</strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=792">Escrita creativa en Vilagarcía (I)</a></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=806">Escrita creativa en Vilagarcía (II)</a></strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;</p>
<p>SOBRE EL FREGULPO, DIEGO LODEIRO, DE 6ºA DEL AREALONGA, ESCRIBIÓ:<br />
&#8220;Nagofre.<br />
Tipo: molusco.<br />
Nombre: Nagofre &#8220;Fregonis Aticornis&#8221;.<br />
Lugar: Océano Ártico.<br />
Hábitat: aguas profundas. Acostumbra a andar por la arena.<br />
Alimentación: placton y unos bichos llamados Escobines.<br />
Descripción: tiene forma de pulpo, solo que con muchas más patas o tentáculos muy finos; con los que puede atraer a sus presas con una sustancia llamada &#8220;Deterxentino limoeiro&#8221;. En invierno se puede meter en una caverna sin que el animal que la habita se dé cuenta de nada. Sus horas de sueño son durante los primeros rayos solares de la mañana.<br />
Costumbres: Es como una limpiadora acuática, pues guarda sus excrementos en un mismo lugar. Su hora de comer varía según la estación o si hace bueno o mal tiempo. Por ejemplo: en los veranos soleados come al mediodía.<br />
Reproducción: se aparea durante el inverno. Es ovíparo, es decir, pone huevos de los que salen sus crías. Los machos se pelean con sus tentáculos y el que gana, se queda con la hembra. El macho incuba el huevo durante los primeros días y la hembra el resto. El periodo de incubación es de tres semanas aproximadamente&#8221; .</p>
<p>SOBRE EL PINGÜITOR, IVÁN ABALO, DE 6ºB DEL AREALONGA; ESCRIBIÓ:<br />
&#8220;Había una vez unos bichos muy raros que se parecían a los interruptores de la luz. Los interruptores tenían ojos y la nariz era el pitorro donde se le da para encender.<br />
Vivían pegados a la pared y solo se podían quitar con el destornillador. Vivían acompañados de la señora de la casa, que se chamaba Nuria.<br />
A los bichos les encantan los granos de arroz que siempre les da Nuria. Cuando se hace de noche, Nuria le da a su nariz para abajo y el interruptor se pone a dormir. Siempre duerme doce horas para después estar bien despierto.<br />
Cuando la señora despierta, le da a la nariz para arriba y el interruptor despierta. Después, Nuria siempre le da un granito de arroz para desayunar y el interruptor se pone muy contento. Luego, ponen por la televisión sus dibujos favoritos y cuando acaban, sale su grupo de música favorito: El Canto del Loco&#8221;.</p>
<p>SOBRE LA MARICIERRA, CRISTINA GARCÍA, DE 6ºA DEL AREALONGA; ESCRIBIÓ:<br />
&#8220;Había una vez una cerradura llamada Mariela. Ella no era una cerradura cualquiera: tenía sentimientos, pensamientos, sueños, etc.<br />
Mariela vivía en la puerta de una casa y lo único que la diferenciaba de las personas es que ella no dormía ni comía ni hacía las actividades que a menudo hacemos las personas.<br />
A ella no le gustaba nada su vida, ella solo soñaba con ser una mariposa pero primero tenía que pensar en como huir de aquel sitio en el solo servía para abrir y cerrar la puerta.<br />
Un día, no sé cómo, consiguió huir y tras un largo viaje encontró un lugar en el que podía ser una mariposa feliz. Aunque no era la mariposa de sus sueños, ella se conformaba y&#8230; tal vez algún día&#8230;.&#8221;</p>
<p>TEXTOS ANTERIORES:</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=792">Escrita creativa en Vilagarcía (I)</a></p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=806">Escrita creativa en Vilagarcía (II)</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/18/escrita-creativa-en-vilagarcia-iii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ESCRITA CREATIVA EN VILAGARCÍA (II)</title>
		<link>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/15/escrita-creativa-en-vilagarcia-ii/</link>
		<comments>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/15/escrita-creativa-en-vilagarcia-ii/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 15 Nov 2008 08:40:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Kalandraka</dc:creator>
				<category><![CDATA[Campaña "Cantar e Contar" (SXPL)]]></category>
		<category><![CDATA[General]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.kalandraka.com/blog/?p=806</guid>
		<description><![CDATA[Nova entrega dos textos creados no obradoiro de escrita creativa realizado cos alumnos de 6º curso no colexio de Arealonga, en Vilagarcía, no marco de &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, coa colaboración de Política Lingüística. &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;- Nueva entrega de los textos creados en el taller de escrita creativa realizado con los alumnos de [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-810" title="A obra de Xosé Ballesteros y Juan Vidaurre, en galego e castelán" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais-300x143.jpg" alt="" width="421" height="198" /></a></strong></p>
<p><strong>Nova entrega dos textos creados no obradoiro de escrita creativa realizado cos alumnos de 6º curso no colexio de Arealonga, en Vilagarcía, no marco de &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, coa colaboración de <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Política Lingüística</a>.<br />
</strong>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;-<br />
Nueva entrega de los textos creados en el taller de escrita creativa realizado con los alumnos de 6º curso en el colegio de Arealonga, en Vilagarcía, en el marco de &#8220;Cantar e contar: ler na nosa lingua&#8221;, con la colaboración de <a href="http://www.xunta.es/linguagalega/">Política Lingüística</a>.</p>
<p><span id="more-806"></span><br />
<strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_tibulatas_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-811" title="Tibulatas, ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_tibulatas_b-287x300.jpg" alt="" width="287" height="300" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE O TIBULATAS, DAMIÁN MOYA, DE 6ºA DO AREALONGA, ESCRIBIU:<br />
&#8220;O Abrelatas.<br />
É un abrelatas que está no medio do mar e chámase Abrelatas.<br />
Téñeno nos bares para abrir as latas pero se lle metes o dedo pínchate. Tamén se podería clasificar como tiburón pero en vez de comer peixes, come chapas de latas. E non se atraganta!<br />
Vive coa súa muller no chatarreiro, agora que o tiraron por oxidarse. A súa muller chámase Bombilla e sempre está moi iluminada, sempre non; sempre menos cando se funde.<br />
É un chapón porque come chapa. Come dous trillóns de veces por milésima de segundo. En fin, case nada.<br />
E só durme cando morre, o curioso é que, cando queda durmido, dorme toda a vida.<br />
Son escravos e traballan seguido, ata morrer.<br />
E colorín, colorado, este conto está rematado.&#8221;</strong><br />
<strong></strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_metrocol_b.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-812" title="Metrocol, ilustración de Juan Vidaurre para &quot;Imaxina animais&quot;" src="http://www.kalandraka.com/blog/wp-content/uploads/2008/11/imaxina-animais_metrocol_b-292x300.jpg" alt="" width="292" height="300" /></a></strong></p>
<p><strong>SOBRE O METROCOL, PEDRO REY, DE 6ºB DO AREALONGA, ESCRIBIU:<br />
&#8220;O caracmetro é un animal tan raro, tan raro, que só hai dous no mundo. Un vive na illa Corquen e o outro na cidade máis pequena do mundo: Islancity.<br />
O que vive en Corquen refúxiase nun nicho dun pino enorme e vive só. Aliméntase de herba e de aceite.<br />
O que vive en Islancity dorme enriba da sancristía dunha igrexa e vive acompañado dun mono. Aliméntase de prástico.<br />
O caracmetro de Corquen dorme case todo o día e adícase a coller dez pólas gordas das árbores; encolle o pescozo e&#8230; a rodar!<br />
Mentras tanto, o outro caracmetro dorme nove horas e vai ao colexio&#8221;. </strong></p>
<p><strong>TEXTOS ANTERIORES:</strong></p>
<p><strong><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=792">Escrita creativa en Vilagarcía (I)</a></strong></p>
<p>&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;</p>
<p>SOBRE EL TIBULATAS, DAMIÁN MOYA, DE 6ºA DEL AREALONGA, ESCRIBIÓ:<br />
&#8220;El Abrelatas.<br />
Es un abrelatas que está en medio del mar y se llama Abrelatas.<br />
Lo hay en los bares para abrir las latas pero si le metes el dedo te pincha. También se podría clasificar como tiburón, pero en vez de comer peces, come chapas de latas. ¡Y no se atraganta!<br />
Vive con su mujer en el chatarrero, ahora que lo tiraron por oxidarse. Su mujer se llama Bombilla y siempre está muy iluminada, siempre no; siempre menos cuando se funde.<br />
Es un chapón porque come chapa. Come dos trillones de veces por milésima de segundo. En fin, casi nada.<br />
Y solo duerme cuando muere, lo curioso es que, cuando queda dormido, duerme toda la vida.<br />
Son esclavos e trabajan seguido, hasta morir.<br />
Y colorín, colorado, este cuento está rematado.&#8221;</p>
<p>SOBRE EL METROCOL, PEDRO REY, DE 6ºB DEL AREALONGA, ESCRIBIÓ:<br />
&#8220;O caracmetro es un animal tan raro, tan raro, que solo hay dos en el mundo. Uno vive en la isla Corquen y el otro en la ciudad más pequeña del mundo: Islancity.<br />
El que vive en Corquen se refugia en un nicho de un pino enorme y vive solo. Se alimenta de hierba y de aceite.<br />
El que vive en Islancity duerme encima de la sacristía de una iglesia y vive acompañado de un mono. Se alimenta de plástico.<br />
El caracmetro de Corquen duerme casi todo el día y se dedica a coger diez ramas gordas de los árboles; encoge el cuello y&#8230; ¡a rodar!<br />
Mientras tanto, el otro caracmetro duerme nueve horas y va al colegio&#8221;.</p>
<p>TEXTOS ANTERIORES:</p>
<p><a href="http://www.kalandraka.com/blog/?p=792">Escrita creativa en Vilagarcía (I)</a></p>
<p><strong></strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.kalandraka.com/blog/2008/11/15/escrita-creativa-en-vilagarcia-ii/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

